W Stronę Precla

Precel potrafi jeszcze zadziwić. Nie dość że poradził sobie na rehabilitacji bez respiratora to dodatkowo zaczął wydawać dźwięki na samej rurce (a jak podejrzewam nie jest to proste):

Wygląda na to, że mamy już z górki. Nowe frazy nabyte w czasie infekcji to "oddesać", "ambu", "nie teraz", "antybiotyk" - to ostatnie wymawiane z olbrzymim namaszczeniem, bo jak się okazało mamy w domu małego lekomana.

Precel wciąż jeszcze słabiutki, ale powoli wracamy do zajęć, przynajmniej tych w domu (w tle obiecane śmietnisko opisywane tutaj).

Precel odkrył do czego służy słowo "dlaczego" i teraz torpeduje każdą moją wypowiedź.

"Musisz się dziś wykąpać"

"dlaczego?"

"Bo jesteś brudny"

"dlaczego?"

"Bo każdy człowiek podczas dnia się brudzi...." "dlaczego'.... i tak dalej i tak dalej... Znacie to pewnie prawda?

Mnie to niezwykle cieszy, bo osobiście mam wrażenie, że odkryliśmy taką małą Amerykę. Sami, bez niczyjej pomocy a do tego płynąc marną papierową łódeczką.

W dodatku zaczęliśmy Precla uczyć posługiwania się zegarem (dziś jego poczucie czasu pozostawia wiele do życzenia).

W tym celu u wezgłowia kanapy pojawił się całkiem spory zegar ścienny z ładnymi grubymi wskazówkami i jasno oznaczonymi godzinami. Zegar robi sobie "tik, tak" a Szymon co chwila żąda aby mu na zegarze pokazać - kiedy będzie jadł a kiedy będzie w telewizji jego ulubiona bajka. Gdy to już wie - pilnuje zegara z całą skrupulatnością, wymagając na nas zmiany kanału w tv o określonej godzinie. Póki co pokazujemy tylko godziny, na minuty przyjdzie czas później.

Tym samym chyba zakończyliśmy kolejny okres w naszym życiu - okres kiedy dziecko bez większych protestów przyjmuje wszystko co mu zakomunikuje rodzic. Okres świętego spokoju. Wkraczamy w okres pytań i egzekwowania.

Ale będzie super!